Varrone
Varrone is a Latin form of Varro, meaning “Varro (M. Terentius Varro, scholar; C. Terentius Varro, consul at Cannae)”. It is the ablative singular masculine noun.
Found 36 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Caesar, De Bello Civili 2.19: … armonenses, quae est longe firmissima totius provinciae civitas, deductis tribus in arcem oppidi cohortibus a Varrone praesidio, per se cohortes eiecit portasque praeclusit.
Livy, Ab urbe condita 22.35.4: is proximo comitiali die concedentibus omnibus, qui cum Uarrone certauerant, par magis in aduersandum quam collega datur consuli. inde praetorum comitia habita.
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.