Tullio
Tullio is a Latin form of Tullius, meaning “Tullius, name of a Roman clan (M. Tullius Cicero; Servius Tullius, sixth king of Rome)”. It is the ablative singular masculine noun or dative singular masculine noun.
Found 49 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, In C. Verrem 2.4.25: … e est: senatorem populi Romani si non invitarunt, honorem debitum detraxerunt non homini sed ordini. nam ipsi Tullio patebat domus locupletissima et amplissima Cn. Pompei basilisci, quo, etiamsi esset invitatus a vobis, tamen …
Cicero, Pro M. Tullio 7: iudicium vestrum est, recuperatores, Qvantae pecvniae paret dolo malo familiae P. Fabi vi hominibvs armatis coactisve damnvm datvm esse M. Tvllio. eius rei taxationem nos fecimus; aestimatio vestra est; iudicium datum est in quadruplum.
Livy, Ab urbe condita 4.3.16: utrum tandem non credimus fieri posse ut vir fortis ac strenuus, pace belloque bonus, ex plebe sit, Numae, L. Tarquinio, Ser. tullio similis, an,
All forms of Tullius (declension table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.