Socratos Sign in

Severo

Severo is a Latin form of sero, meaning “sow, plant; join together”. It is the 1st person singular future perfect active indicative.

It can also be a form of severus, “serious, strict, stern, severe”.

Found 32 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Cicero, Tusculanae Disputationes 2.51: Huius animi pars illa mollior rationi sic paruit ut severo imperatori miles pudens. in quo vero erit perfecta sapientia—quem adhuc nos quidem vidimus neminem; sed philo …

Tacitus, Annales 1·144: … terorum, quae multa cumulabantur, receptus est reus neque peractus ob mortem opportunam. relatum et de Cassio Severo exule, qui sordidae originis, maleficae vitae, sed orandi validus, per immodicas inimicitias ut iudicio iurat …

Suetonius, Divus Augustus 56.3: cum Asprenas Nonius artius ei iunctus causam ueneficii accusante Cassio Seuero diceret, consuluit senatum, quid officii sui putaret; cunctari enim se, ne si superesset, eriperet legibus re …

All forms of sero (conjugation table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.