Socratos Sign in

Servilium

Servilium is a Latin form of Servilius, meaning “Servilius, name of a Roman clan”. It is the accusative singular masculine noun or genitive plural masculine adjective or genitive plural feminine adjective.

It can also be a form of servilis, “of a slave, servile”.

Found 50 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Cicero, Pro S. Roscio Amerino 89: … ege adnumerer, te pugna Cannensis accusatorem sat bonum fecit. multos caesos non ad Trasumennum lacum, sed ad Servilium vidimus.

Livy, Ab urbe condita 2.24.3: at uero curia, maesta ac trepida ancipiti metu et ab ciue et ab hoste, Seruilium consulem, cui ingenium magis populare erat, orare ut tantis circumuentam terroribus expediret rem publicam.

Apuleius, Metamorphoses 9.17: … s iste eum necessariam profectionem pararet pudicitiamque carae coniugis conservare summa diligentia cuperet, servilium suum Myrmecem, fidelitate praecipua cognitum, secreto commonet suaeque dominae custodelam omnem permittit, ca …

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.