Sabinum

Sabinum is a Latin form of Sabinus, meaning “Sabine; a Sabine”. It is the accusative singular masculine noun.

Found 57 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Caesar, De Bello Gallico 2.5.6: In eo flumine pons erat. Ibi praesidium ponit et in altera parte fluminis Q. Titurium Sabinum legatum cum sex cohortibus relinquit; castra in altitudinem pedum XII vallo fossaque duodeviginti pedum muniri iubet.

Livy, Ab urbe condita 10.8.6: sabinum advenam, principem nobilitatis vestrae, seu Attium Clausum seu Ap. Claudium mavoltis, illi antiqui patricii in suum numerum acceperunt: tu ne fastidieris nos in sacerdotum numerum accipere.

Seneca the Elder, Excerpta Controversiae 9.3: … ecturus est. In ista ui duos filios perdidi. Lex arma et uincula et ultimum periculum conplectitur. Extra. In SABINVM CLODIVM uno die et Graece et Latine declamantem multa urbane dicta sunt. dixit HATERIVS quibusdam querentibus …

All forms of Sabinus (declension table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.