Socratos Sign in

Regulo

Regulo is a Latin form of regulus, meaning “petty king, prince; (Regulus) M. Atilius Regulus, consul captured by Carthage”. It is the ablative singular masculine noun or dative singular masculine noun.

Found 39 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Cicero, De Officiis 3.105: At enim ne iratus quidem Iuppiter plus Regulo nocuisset, quam sibi nocuit ipse Regulus. Certe, si nihil malum esset nisi dolere. Id autem non modo non summ …

Livy, Ab urbe condita 28.15.13: sed transitio sociorum fuga ut tutior mora uideretur fecit. principium defectionis ab Attene regulo Turdetanorum factum est;

All forms of regulus (declension table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.