Socratos Sign in

Punico

Punico is a Latin form of Punicus, meaning “Carthaginian, Punic”. It is the ablative singular neuter adjective.

Found 89 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Cicero, In C. Verrem 2.4.73: aliquot saeculis post P. Scipio bello Punico tertio Carthaginem cepit; qua in victoria,—videte hominis virtutem et diligentiam, ut et domesticis praeclari …

Ammianus Marcellinus, Res Gestae 14.8.3: … irepto redirent, errore abstractum, delatumque ad Africae litus, mors repentina consumpsit, et ex eo caespite punico tecti, manes eius heroici, dolorum varietati medentur plerumque sospitales.

All forms of Punicus (declension table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.