Punicis

Punicis is a Latin form of Punicus, meaning “Carthaginian, Punic”. It is the ablative plural neuter adjective.

Found 31 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Cicero, In C. Verrem 2.4.103: … ppido non longe in promunturio fanum est Iunonis antiquum, quod tanta religione semper fuit ut non modo illis Punicis bellis quae in his fere locis navali copia gesta atque versata sunt, sed etiam hac praedonum multitudine semp …

Valerius Maximus, Facta et Dicta Memorabilia 2.6.2: … bro ictus sono strenue hostem inuadere admoniti. idem ad dissimulandum et occultandum uulnerum suorum cruorem punicis in proelio tunicis utebantur, non ne ipsis aspectus eorum terrorem, sed ne hostibus fiduciae aliquid adferret …

All forms of Punicus (declension table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.