Punici

Punici is a Latin form of Punicus, meaning “Carthaginian, Punic”. It is the genitive singular masculine adjective.

Found 51 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Cicero, Philippicae 5.27: … rum hanc urbem oppugnet an huius urbis propugnaculum, coloniam populi Romani praesidi causa conlocatam? Belli Punici secundi quod contra maiores nostros Hannibal gessit causa fuit Sagunti oppugnatio. recte ad eum legati missi: …

Ammianus Marcellinus, Res Gestae 19.5.5: … efensi, subito singuli noctis medio ad contignationem turris tertiam ascenderunt, ibique occultati, mane sago punici coloris elato, quod erat subeundae indicium pugnae, cum ex omni parte circumveniri urbem suis copiis inundant …

All forms of Punicus (declension table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.