Priamo
Priamo is a Latin form of Priamus, meaning “Priam, king of Troy”. It is the ablative singular masculine noun or dative singular masculine noun.
Found 35 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, Tusculanae Disputationes 1.85: … deretur a bonis. at certe ei melius evenisset nec tam flebiliter illa canerentur: Haec ómnia vidi inflámmari, Priamó vi vitam evítari, Iovis áram sanguine túrpari. quasi vero ista vi quicquam tum potuerit ei melius accidere! q …
Plautus, Bacchides 4.9.976: nunc Príamo nostro si ést quis emptor, cómptionalém senem
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.