Marcellum
Marcellum is a Latin form of Marcellus, meaning “Marcellus (Roman cognomen)”. It is the accusative singular masculine noun.
Found 128 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Caesar, De Bello Gallico 8.50.4: … orem suum sequentis anni commendaret, propterea quod insolenter adversarii sui gloriarentur L. Lentulum et C. Marcellum consules creatos qui omnem honorem et dignitatem Caesaris spoliarent, ereptum Ser. Galbae consulatum, cum is …
Seneca the Elder, Controversiae 8.5.14: MARCELLVM MARCIVM aiebat sic narrasse: puer me secutus est. non criminor uobis illum; quidquid est meo potius quam illi …
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.