Latroni
Latroni is a Latin form of latro, meaning “robber, bandit; (verb latrare) bark”. It is the dative singular masculine noun.
Found 27 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, Pro T. Annio Milone 10: insidiatori vero et latroni quae potest inferri iniusta nex? quid comitatus nostri, quid gladii volunt? quos habere certe non liceret, si …
Quintilian, Institutio Oratoria 10.5.18: quod accidisse etiam M. Porcio Latroni, qui primus clari nominis professor fuit, traditur, ut, cum ei summam in scholis opinionem obtinenti causa in …
Seneca the Elder, Controversiae 2.2.6: LATRONI contrarium uidebatur onerari iurisiurandi inuidiam, cum extenuari deberet: illud iusiurandum contra fortunam …
All forms of latro (declension table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.