Iunonis

Iunonis is a Latin form of Iuno, meaning “Juno, queen of the gods, wife of Jupiter”. It is the genitive singular feminine noun.

Found 116 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Cicero, In C. Verrem 2.1.50: illa vero expugnatio fani antiquissimi et nobilissimi Iunonis Samiae quam luctuosa Samiis fuit, quam acerba toti Asiae, quam clara apud omnis, quam nemini vestrum inaudita …

Livy, Ab urbe condita 10.2.14: Cleonymus vix quinta parte navium incolumi, nulla regione maris Hadriatici prospere adita, discessit. Rostra navium spoliaque Laconum in aede iunonis lunonis veteri fixa multi supersunt qui viderunt Patavi.

All forms of Iuno (declension table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.