Iovis

Iovis is a Latin form of Iuppiter, meaning “Jupiter, king of the gods (gen. Iovis)”. It is the genitive singular masculine noun.

Found 600 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Cicero, In C. Verrem 2.2.126: … etiam deorum immortalium religiones omnis repudiavit. Syracusis lex est de religione, quae in annos singulos Iovis sacerdotem sortito capi iubeat, quod apud illos amplissimum sacerdotium putatur:

Cicero, Tusculanae Disputationes 2.23: … saxis, návem ut horrisonó freto Noctém paventes tímidi adnectunt návitae. Satúrnius me síc infixit Iúppiter, Iovísque numen Múlciberi adscivít manus. Hos ílle cuneos fábrica crudeli ínserens Perrúpit artus; quá miser sollért …

Suetonius, Divus Julius 84.3: lectum pro rostris in forum magistratus et honoribus functi detulerunt. quem cum pars in Capitolini Iouis cella cremare pars in curia Pompei destinaret, repente duo quidam gladiis succincti ac bina iacula gestantes …

All forms of Iuppiter (declension table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.