Iovem

Iovem is a Latin form of Iuppiter, meaning “Jupiter, king of the gods (gen. Iovis)”. It is the accusative singular masculine noun.

Found 282 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Caesar, De Bello Gallico 6.17.1: Deum maxime Mercurium colunt. Huius sunt plurima simulacra: hunc omnium inventorem artium ferunt, hunc viarum atque itinerum ducem, hunc ad quaestus pecuniae mercaturasque habere vim maximam arbitrantur. Post hunc Apollinem et Martem et Iovem et Minervam.

Sallust, Bellum Iugurthinum 107: … lium petere, in maximo metu nudum et caecum corpus ad hostis vertere. Dein Volucem, quoniam histilia faceret, Iouem maximum obtestatus, ut sceleris atque perfidiae Bocchi testis adesset, ex castris abire iubet. Ille lacrimans …

Plautus, Amphitruo prologue.pr.90: nunc proferatur, Ióvem facere histrioniam;

All forms of Iuppiter (declension table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.