Fortunata
Fortunata is a Latin form of fortuno, meaning “make prosperous; (fortunatus) fortunate, lucky”. It is the perfect passive participle nominative plural neuter or perfect passive participle vocative plural neuter or perfect passive participle accusative plural neuter or perfect passive participle ablative singular feminine.
Found 25 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, Philippicae 14.31: … gloriam consecuta est. quarta victrix desiderat neminem: ex Martia non nulli in ipsa victoria conciderunt. O fortunata mors quae naturae debita pro patria est potissimum reddita!
Petronius, Satyricon 37: … coepi sciscitarique, quae esset mulier illa, quae huc atque illuc discurreret. “Uxor” inquit “Trimalchionis, Fortunata appellatur, quae nummos modio metitur. Et modo, modo quid fuit? Ignoscet milli genius tuus, noluisses de manu …
All forms of fortuno (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.