Flavio
Flavio is a Latin form of Flavius, meaning “Flavius, name of a Roman clan (incl. the Flavian emperors)”. It is the ablative singular neuter adjective or ablative singular masculine adjective or dative singular neuter adjective or dative singular masculine adjective.
Found 38 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, Letters to his Friends 13.31.1: C. Flavio, honesto et ornato equite R., utor valde familiariter fuit enim generi mei, C. Pisonis, pernecessarius meque …
Cicero, Pro Q. Roscio Comoedo 37: … um et huc atque illuc tergiversantem testimonium contra se cogo dicere. quid enim restipulatio clamat? qvod a flavio abstvlero, partem dimidiam inde roscio me solvtvrvm spondeo. tua vox est, Fanni.
Suetonius, Vitellius 15.2: … inc Betriacenses copias et duces; atque ubique aut superatus aut proditus salutem sibi et milies sestertium a Flauio Sabino Vespasiani fratre pepigit; statimque pro gradibus Palati apud frequentes milites cedere se imperio quo …
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.