Catilinam
Catilinam is a Latin form of Catilina, meaning “Catiline (Lucius Sergius Catilina), the conspirator”. It is the accusative singular masculine noun.
Found 72 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, In Catilinam 1.3: … ipio, pontifex maximus, Ti. Titum Gracchum mediocriter labefactantem statum rei publicae privatus interfecit: Catilinam orbem terrae caede atque incendiis vastare cupientem nos consules perferemus? nam illa nimis antiqua praetere …
Florus, Epitome Rerum Romanorum 2.12.1.1: CATILINAM luxuria primum, tum hinc conflata egestas rei familiaris, simul occasio, quod in extremis finibus mundi arma Romana peregrinabantur, in nefaria consilia opprimendae patriae suae conpulere.
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.