Albam
Albam is a Latin form of albus, meaning “white, pale; bright”.
It can also be a form of alba, “(albus) white; (Alba) Alba Longa”. It is the accusative singular feminine noun or accusative singular feminine adjective.
Found 38 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, In C. Verrem 2.3.145: at qui amici! O miserum, o invidiosum offensumque paucorum culpa atque indignitate ordinem senatorium! Albam Aemilium sedentem in faucibus macelli loqui palam vicisse Verrem, emptos habere iudices, alium HS cccc, alium …
Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum 1.30: … tatione, quam ob rem voluptas expetenda, fugiendus dolor sit. sentiri haec putat, ut calere ignem, nivem esse albam, dulce mel. quorum nihil oportere exquisitis rationibus confirmare, tantum satis esse admonere. interesse eni …
All forms of albus (declension table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.