Socratos Sign in

ALBVCI

ALBVCI is a Latin form of Albucius, meaning “Albucius (T. Albucius, Epicurean; C. Albucius Silus, rhetorician)”. It is the nominative plural masculine noun or vocative singular masculine noun or genitive singular masculine noun.

It can also be a form of albucus, “bulb of the asphodel; the plant itself”. It is the nominative plural masculine noun or vocative plural masculine noun or genitive singular masculine noun.

Found 28 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum 1.9: quem quidem locum comit multa venustate et omni sale idem Lucilius, apud quem praeclare Scaevola: Graecum te, Albuci, quam Romanum atque Sabinum, municipem Ponti, Tritani, centurionum, praeclarorum hominum ac primorum signifer …

Seneca the Elder, Controversiae 1.1.10: … “i ad fratrem, i ad filium.” Iam quidam nobis eandem fortunam precantur. crede mihi, sacra populi lingua est. ALBVCI SILI. Tollite uestras diuitias quas huc atque illuc incertae fortunae fluctus appellet; redite in gratiam:

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.