ῥητορικόν (rhetorikon)

ῥητορικόν is an Ancient Greek form of ῥητορικός, meaning “rhetorical; skilled in speaking”. It is the accusative singular masculine noun or adjective.

Found 35 times in the Ancient Greek texts on Socratos.

Where it is used

Diogenes Laertius, Vitae philosophorum 2.11.114: χωρὶς τοίνυν τούτων Φρασίδημον μὲν τὸν περιπατητικὸν καὶ φυσικῶν ἔμπειρον ὄντα προσηγάγετο, καὶ τὸν ῥητορικὸν Ἄλκιμον, ἁπάντων πρωτεύοντα τῶν ἐν τῇ Ἑλλάδι ῥητόρων, Κράτητά τε καὶ ἄλλους πλείστους ὅσους ἐθήρασε· καὶ δὴ κ …

Galen, De naturalibus facultatibus 1.16: … μεῖς ἡγώμεθʼ εἶναι τὸ Ῥητορικῶς· τὸ γὰρ διὰ λόγου πιθανοῦ ἐστι τὸ Ῥητορικῶς, τὸ δʼ ἄνευ λόγου βωμολοχικόν, οὐ Ῥητορικόν. οὔκουν οὔτε Ῥητορικῶς οὔτε διαλεκτικῶς ἀντεῖπεν ὁ Ἐρασίστρατος ἐν τῷ περὶ τῆς καταπόσεως λόγῳ. τί γάρ φησιν; …

All forms of ῥητορικός (declension table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Liddell-Scott-Jones, A Greek-English Lexicon (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.