ὁσιότητος (hosiotetos)

ὁσιότητος is an Ancient Greek form of ὁσιότης, meaning “disposition to observe divine law, piety”. It is the genitive singular masculine noun.

Found 25 times in the Ancient Greek texts on Socratos.

Where it is used

Diogenes Laertius, Vitae philosophorum 4.2.12: … α′. Περὶ φρονήσεως α′ β′. Οἰκονομικὸς α′. Περὶ σωφροσύνης α′. Περὶ δυνάμεως νόμου α′. Περὶ πολιτείας α′. Περὶ ὁσιότητος α′. Ὅτι παραδοτὴ ἡ ἀρετὴ α′. Περὶ τοῦ ὄντος α′. Περὶ εἱμαρμένης α′. Περὶ παθῶν α. Περὶ βίων α′. Περὶ ὁμονοίας …

Plutarch, Non Posse Suaviter Vivi Secundum Epicurum 21·2: … ταραττόμενοι μὴ φανεροὶ γένωνται τοὺς πολλοὺς παραλογιζόμενοι καὶ φενακίζοντες· ἐφʼ οὓς καὶ τὰ περὶ θεῶν καὶ Ὁσιότητος αὐτοῖς βιβλία συντέτακται, ἑλικτὰ κοὐδὲν ὑγιὲς ἀλλὰ πᾶν πέριξ ἐπαμπεχομένοις καὶ ἀποκρυπτομένοις διὰ φόβον ἃς …

Julian, Emperor of Rome, To the Cynic Heracleios 9: Τί δέ; οὐχὶ καὶ τοῦ Κράτητος μουσικὰ καὶ χαρίεντα φέρεται πολλὰ δείγματα τῆς πρὸς τοὺς θεοὺς ὁσιότητός τε καὶ εὐλαβείας; ἄκουε γοῦν αὐτὰ παρ’ ἡμῶν, εἴ σοι μὴ σχολὴ γέγονε μαθεῖν ἐξ ἐκείνων αὐτά. Μνημοσύνης καὶ Ζη …

All forms of ὁσιότης (declension table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Liddell-Scott-Jones, A Greek-English Lexicon (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.