ἠιόνα (eiona)

ἠιόνα is an Ancient Greek form of ἠιών, meaning “shore, beach”. It is the accusative singular feminine noun.

It can also be a form of Ἠιών, “Eion — a town at the mouth of the Strymon”.

Found 48 times in the Ancient Greek texts on Socratos.

Where it is used

Apollonius Rhodius, Argonautica 1.933: ἠιόνα ζαθέην τε παρήμειβον Πιτύειαν.

Thucydides, History of the Peloponnesian War 1.98.1: πρῶτον μὲν Ἠιόνα τὴν ἐπὶ Στρυμόνι Μήδων ἐχόντων πολιορκίᾳ εἷλον καὶ ἠνδραπόδισαν, Κίμωνος τοῦ Μιλτιάδου στρατηγοῦντος.

Plutarch, Cimon 7.1: Κίμων δέ, τῶν συμμάχων ἤδη προσκεχωρηκότων αὐτῷ, στρατηγὸς εἰς Θρᾴκην ἔπλευσε, πυνθανόμενος Περσῶν ἄνδρας ἐνδόξους καὶ συγγενεῖς βασιλέως Ἠϊόνα πόλιν παρὰ τῷ Στρυμόνι κειμένην ποταμῷ κατέχοντας ἐνοχλεῖν τοῖς περὶ τὸν τόπον ἐκεῖνον Ἕλλησι.

All forms of ἠιών (declension table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Liddell-Scott-Jones, A Greek-English Lexicon (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.