ἐπαινούμενον (epainoumenon)
ἐπαινούμενον is an Ancient Greek form of ἐπαινέω, meaning “praise, approve”. It is the present middle/passive participle accusative singular masculine.
Found 26 times in the Ancient Greek texts on Socratos.
Where it is used
Plutarch, Caius Marcius Coriolanus 4.3: ἦν δὲ τοῖς μὲν ἄλλοις ἡ δόξα τῆς ἀρετῆς τέλος, ἐκείνῳ δὲ τῆς δόξης ἡ τῆς μητρὸς εὐφροσύνη, τὸ γὰρ ἐκείνην ἐπαινούμενον ἀκοῦσαι καὶ στεφανούμενον ἰδεῖν καὶ περιβαλεῖν δακρύουσαν ὑφʼ ἡδονῆς ἐντιμότατον αὑτὸν ἐνόμιζε ποιεῖν καὶ μακ …
All forms of ἐπαινέω (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Liddell-Scott-Jones, A Greek-English Lexicon (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.