χρυσεῖα (chryseia)

χρυσεῖα is an Ancient Greek form of χρύσεος, meaning “golden”. It is the accusative plural neuter adjective.

Found 41 times in the Ancient Greek texts on Socratos.

Where it is used

Theocritus, Εἰδύλλια 8.53: μή μοι γᾶν Πέλοπος, μή μοι χρύσεια τάλαντα

Plutarch, Cimon 4.1: … τοῖς περὶ Κίμωνα κατὰ γένος προσήκων Ὀλόρου τε πατρὸς ἦν, εἰς τὸν πρόγονον ἀναφέροντος τὴν ὁμωνυμίαν, καὶ τὰ χρυσεῖα περὶ τὴν Θρᾴκην ἐκέκτητο.

Flavius Josephus, Jewish Antiquities 3.148: ἐπῆν τε ἐσχάρα χρυσεία ὑπερανεστῶσα ἔχουσα κατὰ γωνίαν ἑκάστην στέφανον καὶ τοῦτον δʼ ἐκπεριοδεύοντα χρύσεον, ᾗ καὶ κρίκοι καὶ σκυταλίδες προσῆσαν, αἷς κατὰ τὰς ὁδοὺς ὑπὸ τῶν ἱερέων ἐφέρετο.

All forms of χρύσεος (declension table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Liddell-Scott-Jones, A Greek-English Lexicon (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.