χάλκεα (chalkea)

χάλκεα is an Ancient Greek form of χάλκεος, meaning “of bronze, brazen”. It is the accusative plural neuter adjective.

Found 43 times in the Ancient Greek texts on Socratos.

Where it is used

Apollonius Rhodius, Argonautica 3.230: καί οἱ χαλκόποδας ταύρους κάμε, χάλκεα δέ σφεων

Plutarch, Comparison of Lycurgus and Numa 4.3: εἴτε τις ἐργάτην γῆς βούλοιτο ποιεῖν τὸν υἱὸν εἴτε ναυπηγὸν ἢ χαλκέα διδάσκειν ἢ αὐλητήν, ὥσπερ οὐ πρός ἓν τέλος ὀφείλοντας ἐξ ἀρχῆς ἄγεσθαι καὶ συνεπιστρέφεσθαι τοῖς ἤθεσιν, ἀλλ …

Flavius Josephus, Jewish Antiquities 8.77: … υτὸν δʼ ἐφʼ ἑκατέρᾳ κεφαλῇ κρίνον ἐφειστήκει τὸ ὕψος ἐπὶ πέντε πήχεις ἐγηγερμένον, ᾧ περιέκειτο δίκτυον ἐλάτῃ χαλκέᾳ περιπεπλεγμένον καλύπτον τὰ κρίνα.

All forms of χάλκεος (declension table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Liddell-Scott-Jones, A Greek-English Lexicon (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.