ταπεινοί (tapeinoi)

ταπεινοί is an Ancient Greek form of ταπεινός, meaning “low; humble; downcast”. It is the nominative plural masculine adjective.

It can also be a form of ταπεινόω, “humble, bring low”. It is the 2nd person singular present middle/passive indicative.

Found 42 times in the Ancient Greek texts on Socratos.

Where it is used

Euripides, Orestes 1411: πεφυρμένοι, ταπεινοὶ

Plutarch, Philopoemen 16.6: … οὖν ὑπὸ συμφορῶν μεγάλων ὥσπερ νεῦρα τῆς πόλεως ἐκτεμεῖν τῷ Φιλοποίμενι παρασχόντες, ἐγένοντο χειροήθεις καὶ ταπεινοί, χρόνῳ δʼ ὕστερον αἰτησάμενοι παρὰ Ῥωμαίων τὴν μὲν Ἀχαϊκὴν ἔφυγον πολιτείαν, ἀνέλαβον δὲ καὶ κατεστήσαντο τὴν …

Cassius Dio Cocceianus, Historia Romana 42.1.4: … κινδυνεῦσαι ἔσχεν. ὅταν γάρ τι ἀπροσδοκήτως τέ τινι καὶ μετὰ πλείστου παραλόγου προσπέσῃ, τό τε φρόνημα αὐτοῦ ταπεινοῖ καὶ τὸ λογιζόμενον ἐκπλήσσει, ὥστʼ αὐτὸν κάκιστόν τε καὶ ἀσθενέστατον τῶν

All forms of ταπεινός (declension table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Liddell-Scott-Jones, A Greek-English Lexicon (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.