συνέπεσεν (synepesen)

συνέπεσεν is an Ancient Greek form of συμπίτνω, meaning “fall together, clash”. It is the 3rd person singular aorist active indicative.

It can also be a form of συνέπειμι, “attack together”.

Found 62 times in the Ancient Greek texts on Socratos.

Where it is used

Plutarch, Agesilaus 22.2: … ν ἧκόν τινες ἀπαγγέλλοντες αὐτῷ τήν μόραν ὑπό Ἰφικράτους κατακεκόφθαι. καὶ πάθος τοῦτο μέγα διὰ πολλοῦ χρόνου συνέπεσεν αὐτοῖς πολλοὺς γὰρ ἄνδρας ἀγαθοὺς ἀπέβαλον κρατηθέντας ὑπό τε πελταστῶν ὁπλίτας καὶ μισθοφόρων Λακεδαιμονίους …

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Liddell-Scott-Jones, A Greek-English Lexicon (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.