νεότητος (neotetos)

νεότητος is an Ancient Greek form of νεότης, meaning “youth”. It is the genitive singular feminine noun.

Found 75 times in the Ancient Greek texts on Socratos.

Where it is used

Apollonius Rhodius, Argonautica 2.481: ἀφραδέως ἔτμηξεν ἀγηνορίῃ νεότητος.

New Testament, Mark 10.20: ὁ δὲ ἔφη αὐτῷ Διδάσκαλε, ταῦτα πάντα ἐφυλαξάμην ἐκ νεότητός μου.

Dionysius of Halicarnassus, Antiquitates Romanae 3.69.5: … θεοί τε καὶ δαίμονες ἐπέτρεψαν αὐτοῖς εἰς ἕτερα χωρία τοὺς βωμοὺς σφῶν μεταφέρειν, οἱ δὲ τοῦ Τέρμονος καὶ τῆς Νεότητος πολλὰ παραιτουμένοις τοῖς μάντεσι καὶ λιπαροῦσιν οὐκ ἐπείσθησαν οὐδʼ ἠνέσχοντο παραχωρῆσαι τῶν τόπων. τοιγάρτ …

All forms of νεότης (declension table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Liddell-Scott-Jones, A Greek-English Lexicon (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.