μάντεως (manteos)

μάντεως is an Ancient Greek form of μάντις, meaning “seer, prophet”. It is the genitive singular masculine noun.

Found 59 times in the Ancient Greek texts on Socratos.

Where it is used

Thucydides, History of the Peloponnesian War 3.20.1: … τὰ τείχη τῶν πολεμίων, ἢν δύνωνται βιάσασθαι, ἐσηγησαμένων τὴν πεῖραν αὐτοῖς Θεαινέτου τε τοῦ Τολμίδου ἀνδρὸς μάντεως καὶ Εὐπομπίδου τοῦ Δαϊμάχου, ὃς καὶ ἐστρατήγει·

Plutarch, Bruta animalia ratione uti 7·2: … ὰ γράμματα πυνθάνομαι διαμένειν. ἀλεκτρυὼν δʼ ἀλεκτρυόνος ἐπιβαίνων, θηλείας μὴ παρούσης, καταπίμπραται ζωός, μάντεώς τινος ἢ τερατοσκόπου μέγα καὶ δεινὸν ἀποφαίνοντος εἶναι τὸ γιγνόμενον. οὕτω καὶ παρʼ αὐτῶν ἀνωμολόγηται τῶν ἀ …

All forms of μάντις (declension table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Liddell-Scott-Jones, A Greek-English Lexicon (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.