κοίλη (koile)

κοίλη is an Ancient Greek form of κοῖλος, meaning “hollow”. It is the dative singular feminine adjective.

Found 72 times in the Ancient Greek texts on Socratos.

Where it is used

Apollonius Rhodius, Argonautica 1.622: λάρνακι δʼ ἐν κοίλῃ μιν ὕπερθʼ ἁλὸς ἧκε φέρεσθαι,

Arrian, Ἀλεξάνδρου Ἀνάβασις 2.13.7: Ἀλέξανδρος δὲ σατράπην μὲν Συρίᾳ τῇ κοιλῇ Μένωνα τὸν Κερδίμμα ἐπέταξε δοὺς αὐτῷ εἰς φυλακὴν τῆς χώρας τοὺς τῶν ξυμμάχων ἱππέας, αὐτὸς δὲ ἐπὶ Φοινίκης ᾔ …

Claudius Ptolemaeus, Tetrabiblos 2.3·6: τὰ δὲ λοιπὰ τοῦ τεταρτημορίου μέρη περὶ τὸ μέσον ἐσχηματισμένα τῆς ὅλης οἰκουμένης Ἰδουμαία, Κοίλη Συρία, Ἰουδαία, Φοινίκη, Χαλδαϊκή, Ὀρχηνία, Ἀραβία Εὐδαίμων, τὴν θέσιν ἔχοντα πρὸς βορρολίβα τοῦ ὅλου τεταρτη …

All forms of κοῖλος (declension table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Liddell-Scott-Jones, A Greek-English Lexicon (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.