εὐσεβές (eusebes)

εὐσεβές is an Ancient Greek form of εὐσεβής, meaning “pious, devout”. It is the nominative singular neuter adjective.

Found 55 times in the Ancient Greek texts on Socratos.

Where it is used

Euripides, Cyclops 310: πάρες τὸ μάργον σῆς γνάθου, τὸ δ’ εὐσεβὲς

Xenophon, Memorabilia 1.1.16: περὶ μὲν οὖν τῶν ταῦτα πραγματευομένων τοιαῦτα ἔλεγεν· αὐτὸς δὲ περὶ τῶν ἀνθρωπείων ἀεὶ διελέγετο σκοπῶν τί εὐσεβές, τί ἀσεβές, τί καλόν, τί αἰσχρόν, τί δίκαιον, τί ἄδικον, τί σωφροσύνη, τί μανία, τί ἀνδρεία, τί δειλία, τί πό …

All forms of εὐσεβής (declension table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Liddell-Scott-Jones, A Greek-English Lexicon (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.