διώκοντος (diokontos)

διώκοντος is an Ancient Greek form of διώκω, meaning “pursue, chase; prosecute”. It is the present active participle genitive singular masculine.

Found 31 times in the Ancient Greek texts on Socratos.

Where it is used

Plutarch, Pericles 32.1: περὶ δὲ τοῦτον τὸν χρόνον Ἀσπασία δίκην ἔφευγεν ἀσεβείας, Ἑρμίππου τοῦ κωμῳδοποιοῦ διώκοντος καὶ προσκατηγοροῦντος ὡς Περικλεῖ γυναῖκας ἐλευθέρας εἰς τὸ αὐτὸ φοιτώσας ὑποδέχοιτο. καὶ ψήφισμα Διοπείθης ἔ …

Plato, Laws 9.855: … διαψήφισιν δὲ ἡμέτερον ἔργον νομοθετεῖν. ἔστω δὴ φανερὰ μὲν ἡ ψῆφος τιθεμένη, πρὸ τούτου δὲ κατὰ τὸ στόμα τοῦ διώκοντός τε καὶ φεύγοντος ὁ δικαστὴς ἑξῆς ἡμῖν ἐγγύτατα κατὰ πρέσβιν ἱζέσθω, πάντες δʼ οἱ πολῖται, ὅσοιπερ ἂν ἄγωσι σχ …

Procopius, De Bellis 8.18.9: καὶ ὃς τῶν ξυμπεπτωκότων οὐδὲν ἀρνηθεὶς “Φεύγουσιν οὐδενὸς διώκοντοσ” ἔφη. οἱ δὲ ὑπολαβόντες “Ταὐτὸ τοῦτο,” φασί, “Λαγγοβάρδαι πεπόνθασιν. ἀληθιζομένῳ γάρ σοι, ὦ βασιλεῦ, οὐδέν τι τῶν ἡμετέρων ἀποκρυψόμεθα.

All forms of διώκω (conjugation table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Liddell-Scott-Jones, A Greek-English Lexicon (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.