γαλήνην (galenen)

γαλήνην is an Ancient Greek form of γαλήνη, meaning “calm sea”. It is the accusative singular feminine noun.

Found 43 times in the Ancient Greek texts on Socratos.

Where it is used

Plutarch, Publicola 19.1: … ένοι τῶν Ῥωμαίων κατῆλθον ἐπὶ λουτρόν ἔνθα δὴ μηνοειδής τις ὄχθη περιβάλλουσα τὸν ποταμὸν ἡσυχίαν μάλιστα καὶ γαλήνην τοῦ κύματος παρεῖχεν. ὡς δʼ οὔτε τινὰ φυλακὴν ἑώρων οὔτε παριόντας ἄλλως ἢ διαπλέοντας, ὁρμὴν ἔσχον ἀπονή ξασ …

Polybius, Histories 21.31.10: καὶ γὰρ ἐκείνην κατὰ μὲν τὴν αὑτῆς φύσιν ἀεί ποτʼ εἶναι γαληνὴν καὶ καθεστηκυῖαν καὶ συλλήβδην τοιαύτην ὥστε μηδέποτʼ ἂν ἐνοχλῆσαι μηδένα τῶν προσπελαζόντων αὐτῇ καὶ χρωμένων·

Greek Anthology, Greek Anthology, Ἀνθολογία, Volume III 9.544.1: Ἰνδὴν βήρυλλόν με Τρύφων ἀνέπεισε Γαλήνην

All forms of γαλήνη (declension table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Liddell-Scott-Jones, A Greek-English Lexicon (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.