Κρατερῷ (Kratero)

Κρατερῷ is an Ancient Greek form of κρατερός, meaning “strong, mighty, stern”. It is the dative singular masculine adjective.

Found 40 times in the Ancient Greek texts on Socratos.

Where it is used

Apollonius Rhodius, Argonautica 2.1118: τοὺς δʼ ἄμυδις κρατερῷ σὺν δούρατι κύματος ὁρμὴ

Diogenes Laertius, Vitae philosophorum 6.2.57: … ς καὶ Μοῖρα κραταιή. Κρατέρου ἀξιοῦντος πρὸς αὐτὸν ἀπιέναι, ἀλλὰ βούλομαι, ἔφη, ἐν Ἀθήναις ἅλα λείχειν ἢ παρὰ Κρατέρῳ τῆς πολυτελοῦς τραπέζης ἀπολαύειν. Ἀναξιμένει τῷ ῥήτορι παχεῖ ὄντι προσελθών, ἐπίδος καὶ ἡμῖν, ἔφη, τοῖς πτωχ …

Plutarch, Eumenes 5.4: … ἃς εἶχε σατραπείας, προσλαβόντα δὲ στρατιὰν καὶ χώραν παρʼ αὐτῶν, Ἀντιπάτρῳ μὲν ἀντʼ ἐχθροῦ φίλον γενόμενον, Κρατερῷ δὲ μὴ γενόμενον ἐκ φίλου πολέμιον.

All forms of κρατερός (declension table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Liddell-Scott-Jones, A Greek-English Lexicon (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.